جمعه بیست و نهم تیر 1386 ساعت 17:8
اقدام احمدی نژاد در برگزاری جلسه شش ساعته با اقتصاددانان که بیش از نیمی از آن صرفا به شنیدن نظرات منتقدان گذشت، با تحسین همراه با تعجب اقتصاددانان مواجه شده است.
در حالیکه پس از انتشار نامه 57 نفر از اقتصاددانان در انتقاد از سیاستهای دولت نهم، جریان رسانه ای مخالف دولت سعی در بهره برداریهای سیاسی و تخریبي عليه دولت داشتند، خبر پذیرش 57 اقتصاددان برای برگزاری جلسه مشترک با احمدی نژاد از سوی دفتر رئیس جمهور، اين فضا را تحت الشعاع قرار داد.
کارشناسان اقتصادی موافق و مخالف به تمجید این اقدام پرداختند و آن را «اولین گام عملی در جهت پذیرش نقد و احترام به منتقد در کشور» ارزیابی کردند.
رسانه های مخالف دولت در داخل البته تلاش داشتند تا این اقدام رئیس جمهور را با ترفندهای جنگ رسانه ای، بی فایده و شعاری نمایش دهند.
ابتدا رئیس دفتر خاتمی در دوران ریاست جمهوری و سخنگوی نیمه رسمی وی در این روزها، برای جلسه احمدی نژاد با اقتصاددانان زمان تعیین و تاریخ آن را 15 تیرماه اعلام کرد.
با تکذیب این خبر از سوی دفتر رسانه های ریاست جمهوری، روزنامه های زنجیره ای به انعکاس گسترده آن پرداختند و این نتیجه را در تیتر اول روزنامه های خود القاء کردند که رئیس جمهور اساسا قصد برگزاری این جلسه را ندارد.
به هر ترتيب اين جلسه با ارسال دعوتنامه براي هر 57 منتقد برگزار گرديد. در میان مدعوين که 51 تن از آنان در جلسه مذکور، حضور یافته بودند، چهره های آشنا در حوزه اقتصاد سیاسی به چشم می خورد. کسانی که پیش از این و در دولتهای گذشته هم در قالب نامه های 90،11،20 و ... نفره و همچنین مصاحبه های متعدد، انتقادهای تند وتیزی از سیاستهای دولتهای وقت ارائه كرده و حرکت اقتصادی آن ها را مغایر با اصول اساسی علم اقتصاد، و پیش فرضهای اقتصادی آنان را متناقض با شرایط موجود کشور می دانستند.
یکی از این چهره های اقتصادی که برخی رسانه ها نام «منتقدی برای تمامی فصول» را برای وی برگزیده اند، در زمان حاکمیت دولت موسوم به سازندگی در نامه ای سرگشاده ، سیاستهای تعدیل اقتصادی که آن ايام به گونه ای افراطی در کشور در حال اجرا بود را به باد انتقاد گرفت:
«بنام خصوصی سازی و آزادسازی بیشترین فشار بر تولیدكنندگان وارد آمد، وسیع ترین فرصت رانت جویی در اختیار بخش خصوصی غیرمولد قرار گرفت، پانزده هزار صنعتگر زندانی پیامد تدابیر طرفداران اقتصاد بازار، افزایش بهای ارز به افزایش بی سابقه مصرف كالاهای غیراساسی به زیان اكثریت مردم انجامید و...» جملات مزبور، گوشه ای از انتقادات این چهره منتقد سياستهاي اقتصادي دولت هاشمی رفسنجانی است.
نتیجه این نامه نگاریها برای این استاد دانشگاه البته چندان مناسب نبود و وی به دستور مقامات ارشد اجرایی وقت، با برخورد دستگاههای امنیتی مواجه شد.
این استاد دانشگاه که طرفدار اقتصاد دولتی و چپ نامیده می شود،در زمان حاکمیت دولت موسوم به اصلاحات نيز به انتقاد از سياستهاي اقتصادي ادامه داد. در این دولت اگرچه با وی برخورد امنیتی صورت نگرفت اما به انتقادات وی وقعی نيز گذارده نشد:
«ما از قبل با این آقایان (ستاری فر و برادران شرکا) رفیق بودیم،ارتباط داشتیم،حتی یکدیگر را به اسم کوچک و متواضعانه صدا می کردیم، مثلاً به ستاری فر می گفتیم «رئیس»!... همه این آقایان تا پیش از اینکه در دولت خاتمی مسئولیت بگیرند از لحاظ اقتصادی چپ بودند و هم عقیده بودیم. هم فکری علمی داشتیم... اما الان که می خواهند برنامه بنویسند، برنامه چهارم را از اساس راستگرایانه نوشته اند...
وقتی هم که می گوییم انتقاد داریم، حتی به ما وقت نمی دهند تا انتقاد ما را بشنوند.»
این جملات را این چهره اقتصادی– سیاسی مشهور، 3 سال پیش در مصاحبه با خبرنگار یک روزنامه صبح عنوان کرد.
از سوی دیگر یکی ديگر از چهره های مشهور اقتصادی نيز که از شخصیتهای محوری در جمع آوری امضاهای اقتصاددانان بود، نسبت به عدم توجه مسئولین اجرایی به نظرات کارشناسان گلايه می کرد:
«ما در سال 79 که قرار بود طرح ساماندهی اقتصادی را آماده کنیم و برای آن برنامه ریزی کنیم، حتی به ما وقت نمی دادند تا با رئیس جمهور جلسه داشته باشیم...»
این دو اقتصاددان و بسیاری از نخبگان دیگری که پیش از این فقط می نوشتند و می گفتند به همراه آنانی که در سالیان گذشته در «آن سوی میز» بودند و نمی شنیدند، هفته گذشته در حضور مقام ارشد اجرایی کشور در دولت نهم، بيش از 4ساعت گفتند و شنیده شدند و دو ساعت مخاطب قرار گرفتند و شنیدند...
اکنون، فارغ از اینکه انتقادات این اقتصاددانها بجا و یا نامربوط باشد و بدون توجه به این نکته که آیا این انتقادات با توجه به مقایسه عملکرد دولت نهم با سایر دولتها و حجم فعالیتها، منصفانه است یا خیر؛ به نظر می رسد حرکتي که از سوی مقام ارشد اجرایی کشور به عنوان یک سنت حسنه پایه گذاری شده والبته به دلیل بی سابقه بودن، منجر به تعجب همراه با تحسین رسانه های مخالف و حتی موافق دولت نیز گرديده، نباید در این مرحله و به این اشخاص محدود بماند.
تداوم این رویکرد از سوی سایر وزرا و مسوولین دولتی، علاوه بر آنکه آنان را با نظرات نخبگانی که بعضاً به دلیل عدم اقبال رسانه ها به آنان، سخنشان شنیده نمی شود، آشنا می کند و به گونه ای عملی احترام به نقد و منتقدین را در کشور فرهنگ سازی می کند، جریانات سیاسی- رسانه ای بهانه گیر را نيز در سوءاستفاده از بیان ابهامات و انتقادات احتمالی کارشناسان ناکام می گذارد.
بدیهی است که ناکامی این جریانات غوغاسالار رسانه ای در این زمینه هم، به پیشرفت مادی و اخلاقی کشور منجر خواهد شد و بیش از همه، این فضای نقد منصفانه و اطلاع رسانی شفاف است که از گزند آسیب آنان در امان خواهد ماند.
در حالیکه پس از انتشار نامه 57 نفر از اقتصاددانان در انتقاد از سیاستهای دولت نهم، جریان رسانه ای مخالف دولت سعی در بهره برداریهای سیاسی و تخریبي عليه دولت داشتند، خبر پذیرش 57 اقتصاددان برای برگزاری جلسه مشترک با احمدی نژاد از سوی دفتر رئیس جمهور، اين فضا را تحت الشعاع قرار داد.
کارشناسان اقتصادی موافق و مخالف به تمجید این اقدام پرداختند و آن را «اولین گام عملی در جهت پذیرش نقد و احترام به منتقد در کشور» ارزیابی کردند.
رسانه های مخالف دولت در داخل البته تلاش داشتند تا این اقدام رئیس جمهور را با ترفندهای جنگ رسانه ای، بی فایده و شعاری نمایش دهند.
ابتدا رئیس دفتر خاتمی در دوران ریاست جمهوری و سخنگوی نیمه رسمی وی در این روزها، برای جلسه احمدی نژاد با اقتصاددانان زمان تعیین و تاریخ آن را 15 تیرماه اعلام کرد.
با تکذیب این خبر از سوی دفتر رسانه های ریاست جمهوری، روزنامه های زنجیره ای به انعکاس گسترده آن پرداختند و این نتیجه را در تیتر اول روزنامه های خود القاء کردند که رئیس جمهور اساسا قصد برگزاری این جلسه را ندارد.
به هر ترتيب اين جلسه با ارسال دعوتنامه براي هر 57 منتقد برگزار گرديد. در میان مدعوين که 51 تن از آنان در جلسه مذکور، حضور یافته بودند، چهره های آشنا در حوزه اقتصاد سیاسی به چشم می خورد. کسانی که پیش از این و در دولتهای گذشته هم در قالب نامه های 90،11،20 و ... نفره و همچنین مصاحبه های متعدد، انتقادهای تند وتیزی از سیاستهای دولتهای وقت ارائه كرده و حرکت اقتصادی آن ها را مغایر با اصول اساسی علم اقتصاد، و پیش فرضهای اقتصادی آنان را متناقض با شرایط موجود کشور می دانستند.
یکی از این چهره های اقتصادی که برخی رسانه ها نام «منتقدی برای تمامی فصول» را برای وی برگزیده اند، در زمان حاکمیت دولت موسوم به سازندگی در نامه ای سرگشاده ، سیاستهای تعدیل اقتصادی که آن ايام به گونه ای افراطی در کشور در حال اجرا بود را به باد انتقاد گرفت:
«بنام خصوصی سازی و آزادسازی بیشترین فشار بر تولیدكنندگان وارد آمد، وسیع ترین فرصت رانت جویی در اختیار بخش خصوصی غیرمولد قرار گرفت، پانزده هزار صنعتگر زندانی پیامد تدابیر طرفداران اقتصاد بازار، افزایش بهای ارز به افزایش بی سابقه مصرف كالاهای غیراساسی به زیان اكثریت مردم انجامید و...» جملات مزبور، گوشه ای از انتقادات این چهره منتقد سياستهاي اقتصادي دولت هاشمی رفسنجانی است.
نتیجه این نامه نگاریها برای این استاد دانشگاه البته چندان مناسب نبود و وی به دستور مقامات ارشد اجرایی وقت، با برخورد دستگاههای امنیتی مواجه شد.
این استاد دانشگاه که طرفدار اقتصاد دولتی و چپ نامیده می شود،در زمان حاکمیت دولت موسوم به اصلاحات نيز به انتقاد از سياستهاي اقتصادي ادامه داد. در این دولت اگرچه با وی برخورد امنیتی صورت نگرفت اما به انتقادات وی وقعی نيز گذارده نشد:
«ما از قبل با این آقایان (ستاری فر و برادران شرکا) رفیق بودیم،ارتباط داشتیم،حتی یکدیگر را به اسم کوچک و متواضعانه صدا می کردیم، مثلاً به ستاری فر می گفتیم «رئیس»!... همه این آقایان تا پیش از اینکه در دولت خاتمی مسئولیت بگیرند از لحاظ اقتصادی چپ بودند و هم عقیده بودیم. هم فکری علمی داشتیم... اما الان که می خواهند برنامه بنویسند، برنامه چهارم را از اساس راستگرایانه نوشته اند...
وقتی هم که می گوییم انتقاد داریم، حتی به ما وقت نمی دهند تا انتقاد ما را بشنوند.»
این جملات را این چهره اقتصادی– سیاسی مشهور، 3 سال پیش در مصاحبه با خبرنگار یک روزنامه صبح عنوان کرد.
از سوی دیگر یکی ديگر از چهره های مشهور اقتصادی نيز که از شخصیتهای محوری در جمع آوری امضاهای اقتصاددانان بود، نسبت به عدم توجه مسئولین اجرایی به نظرات کارشناسان گلايه می کرد:
«ما در سال 79 که قرار بود طرح ساماندهی اقتصادی را آماده کنیم و برای آن برنامه ریزی کنیم، حتی به ما وقت نمی دادند تا با رئیس جمهور جلسه داشته باشیم...»
این دو اقتصاددان و بسیاری از نخبگان دیگری که پیش از این فقط می نوشتند و می گفتند به همراه آنانی که در سالیان گذشته در «آن سوی میز» بودند و نمی شنیدند، هفته گذشته در حضور مقام ارشد اجرایی کشور در دولت نهم، بيش از 4ساعت گفتند و شنیده شدند و دو ساعت مخاطب قرار گرفتند و شنیدند...
اکنون، فارغ از اینکه انتقادات این اقتصاددانها بجا و یا نامربوط باشد و بدون توجه به این نکته که آیا این انتقادات با توجه به مقایسه عملکرد دولت نهم با سایر دولتها و حجم فعالیتها، منصفانه است یا خیر؛ به نظر می رسد حرکتي که از سوی مقام ارشد اجرایی کشور به عنوان یک سنت حسنه پایه گذاری شده والبته به دلیل بی سابقه بودن، منجر به تعجب همراه با تحسین رسانه های مخالف و حتی موافق دولت نیز گرديده، نباید در این مرحله و به این اشخاص محدود بماند.
تداوم این رویکرد از سوی سایر وزرا و مسوولین دولتی، علاوه بر آنکه آنان را با نظرات نخبگانی که بعضاً به دلیل عدم اقبال رسانه ها به آنان، سخنشان شنیده نمی شود، آشنا می کند و به گونه ای عملی احترام به نقد و منتقدین را در کشور فرهنگ سازی می کند، جریانات سیاسی- رسانه ای بهانه گیر را نيز در سوءاستفاده از بیان ابهامات و انتقادات احتمالی کارشناسان ناکام می گذارد.
بدیهی است که ناکامی این جریانات غوغاسالار رسانه ای در این زمینه هم، به پیشرفت مادی و اخلاقی کشور منجر خواهد شد و بیش از همه، این فضای نقد منصفانه و اطلاع رسانی شفاف است که از گزند آسیب آنان در امان خواهد ماند.
نوشته شده توسط شنیده نشده | لینک ثابت | موضوع:
امروز چه خبر است؟؟؟ در اطراف ما چه می گذرد؟؟؟ حقیقت چیست؟؟؟اگر از پس پرده نگاه کنیم چه می بینیم؟؟؟چرا ....
و هزاران چرای دیگر را باهم مطرح می کنیم.
اگر اخبار تلویزیون را نگاه کنید این وبلاگ نیاز های خبری شما را رفع می کند
و هزاران چرای دیگر را باهم مطرح می کنیم.
اگر اخبار تلویزیون را نگاه کنید این وبلاگ نیاز های خبری شما را رفع می کند
